MATANGO MANTAR ADAMLARIN İSTİLASI
Muhtemelen akıl hastanesinde falan karantina altındayım.
Muhtemelen falan değil, kesin eminim.
Herkes çıldırdığımı düşünüyor, ama deli olmadığına biliyorum.
Hepsi öldü, hem de hepsi.
Hayır, hepsi yaşıyor, aslında tek ölen benim.
Peki neden bir tek sen döndün diye sormuştunuz değil mi?
Belki size olanları anlatırsam...
...o zaman deli olmadığıma kanaat getirirsiniz, değil mi?
Kendini böyle esintiye bırakmak ne hoş.
Her şeyi unutturuyor insana.
- Her şeyi mi? - Enkaz haline gelmiş Tokyo'yu mesela.
- Bu şekilde konuşmamalısın. - Nedenmiş?
Tokyo en sevdiğim şehirdir. Beni bağlayan en önemli şeyler orada.
- Hadi ya! - Dur, yapma...
Yoshida, işi mişi unuttun galiba.
Lanet olsun, bu güzel hikayemi yazıyordum.
Hep öyle dersin zaten.
Denize ilk kez mi açılıyor?
Sanki keyfi pek yok gibi.
Ben de ilk kez çıkıyorum.
Sen ayrı, o ayrı. Bu kız, kimseyle öpişmüyor, dostumu bile!
Bunda komik olan ne!
- Sorun ne? - Hocam...
Hasta mısın?
Ben bu işlerde pek iyi sayılmam.
Onların arasında kendimi rahat hissedemiyorum.
Hepimizin birarada olması çok güzel. Lütfen biraz daha ılımlı davran onlara.
- Hatırım için yap. - Tamam.
Haydi bakalım, dinlerken de pekala işine devam edebilirsin.
Gözlerimiz bayram ediyor, değil mi?
- Ne kadar güzel! - Aynı Mami gibi...
Hem radyo, hem televizyona nasıl girdi çok merak ediyorum.
Bir kalantorun kızı ya da karısı falan mı?
Pek sayılmaz.
Belki de bir kalının metresi falandır.
Kadeh kaldıralım...
Bir dakika. Bu kadeh kaldırış farklı.
Şu anda açık denizdeyiz ve uygarlıktan fersah fersah uzak sayılırız.
- İşte buna kaldır... - Yine başladın...
Yani şu anda uygarlığın bir parçası değil miyiz ki sanki?
Birlikteliğimizin istisnai olduğu, gün gibi aşikar diyorum sadece.
Bir güverteye çıkıp göz atsam iyi olacak.
- Nereye ya... - Sorumluluklarım var, ben kaptanım.
Aramıza yeni katılan Akiko için kadeh kaldırıyorum. Şerefe!
Hoşgeldin!
Galiba bu gece biraz çetin geçecek.
Telsizde mi duydun?
Kyushu bölgesinden, batıya doğru esen alçak basınç sistemi varmış.
Hava sakin olacak sanmıştım.
Ortalık görünmüyor zaten.
O kadar da kötü değil canım.
Rotamızı çevirmeliyiz.
Aynı rotada seyretmemiz gerekiyor.
Fazla uzaklara gidemeyiz ki zaten.
Aynı rotada seyredeceğiz.
İnsanlar yaşlılara hiç saygı göstermiyor artık.
Dünya hali işte.
Devam edemeyecek gibiysen, dümeni ben devralırım.
Belirlediğin rotada devam edeceğim.
Pek kendine güvenmiyorsun gibi geldin bana da...
Önceden belirlenen güzergahta yol almayı tercih ederdim.
Kötü hava koşullarında yolculuk çok zevkli olacak.
Aramızdaki iki bayanı unutuyorsunuz.
Beni sorun etmeyin, bana uyar.
- Akiko ya sen? - Bana da uyar.
Haydi her şey güzel olacak.
Bu yat alınabileceklerin en iyisiydi ve her fırtınaya da dayanabilir.
Kaptan, kaptan çabuk gelin!
Sorun ne?
Tamam, yelkenleri hazırla.
Millet, herkes güverteye!
- Yelkenler fora! - Tamam.
- Çabuk. - Tamam.
Tasalanma, Kasai her şey yolunda dedi.
Bu yat satın alınılabileceklerin en iyisiydi, bir şey olmaz.
Ne kadar ödedi haberin var mı?
40,000,000 yen! Çıldırmış falan olmalı.
Ayrıca, beni Avrupa'ya da götürecek.
Paris, Roma, Viyana. Harika!
Hepsini tek tek göreceğim.
Tamam, bu işin üstesinden gelebiliriz.
Deniz resmen çıldırmış.
İyisin değil mi, bir şeyin var mı?
Tamam, merak etme bundan sonra açılmak yok.
Ana yelkeni indir hemen!
Sen psikoloji profesörüydün değil mi?
Kadınların kendilerine kötü davranıldığında...
...erkeklere çok daha kolay aşık oldukları doğru mu?
Bu sadece erkeklerin hüsnü kuruntusu, psikolojiyle alakası falan yok.
Tamamdır, hemen dönerim.
Yer değiştirelim.
İyi misin, haydi ama gevşe biraz.
Kasai, motor...çalıştır hemen.
- Çapa, çabuk demir at. - Tamam.
Ana direk kırıldı, aşağı in.
Herkes aşağı, aşağı dedim!
Sorun yok, yat sağlam ve batmaz. Kesinlikle eminim.
Telsiz çalışmıyor, tahrip olmuş.
Hey kaptan.
Hepsi senin hatan, motoru zamanında çalıştırmadın.
Bunun altından nasıl kalkacağız be?
Ne?
Yoshido nerede?
Salak herif!
Lanet olsun!
Yoshida! Yoshida!
İyi misin, gel artık.
Tutun şuraya!
İyi misin?
- Bir şeyi var mı? - Yoshida, Yoshida.
Kabus bitti sonunda.
Bizi aramaya başlamaları fazla uzun sürmez, değil mi?
Muhtemelen.
- Sürükleniyor muyuz? - Evet.
- Güney demiştim ya işte. - Güneye mi?
Peki tam olarak neredeyiz?
Pusulamız zarar görmüş.
Yani kayıp mı olduk?
Öyle görünüyor.
- Ne biçim kaptansın sen be... - Kaptan mı?
Geminin kaptan bendiysem, ilk söylediğimde kıyıya dönerdik.
Dümene sen geçseydin o zaman!
Yapabileceğimiz bir şeyler olmalı.
Boşuna kendini helak etme! Şu anda hiç sırası değil bunun.
Haberler başlıyor:
Fırtınada kaybolmuş bir tekne bildirildi.
Aldığımız bilgilere göre içinde 7 kişi var, yatın sahibi Masoko Kasai,
Kasai-Sankyo yönetim başkanı Etsuro Yoshida...
...esrarengiz hikayeler yazarı Mami Sekimuchi
...radyo ve televizyon yıldızı Kenji Morai
Yonan üniversitesinde profesörlük doktorası yapan Akiko Soma
...üniversite öğrencisi Aoyuki Sakuda
...geminin kaptanı ve Senzo Yokoyama adında bir yolcu.
Geminin kaptanı oldukça tecrübeli olduğundan...
...Sahil Güvenlik tüm yolcuların kurtulabileceğini bildiriyor.
Piller tam dolu değildi zaten.
Bir gemi bu!
İmdat! İmdat! İmdat!
Dikkat et! Dikkat et! Dikkat et!
Ne oldu?
Hey, Yoshida! Yoshida!
Kendine gel!
Bu sis ne zaman kalkacak?
Ne kadar suyumuz kaldı?
Sakin ol, çeneni boşu boşuna yorup duruyorsun!
Başım ağrımaya başladı. Ne olacak benim halim?
- Ne var? - Bir şey yok.
Kes be şunu!
Herkes biliyor tamam mı, herkes neyin peşinde olduğunu biliyor.
Havanın patlayacağını bildiğiniz halde, neden geri dönmediğimizi herkes biliyor.
Kadınların gemiye neden uğursuzluk getirdiği belli oldu...
Tanrıları kızdırdığı için falan değil.
Dırdırlarıyla milletin kafasını ütüleyip, onları birbirine düşürdüğü için.
Ada...bir ada!
Bir ada, bir ada, bir ada görüyorum!
Çabuk uyanın!
Japonya'da mıyız hala?
Acaba Bonan Adaları mı?
Issız bir ada galiba?
Tamam önce yiyecek bir şeyler bulalım, sonra etrafa bakınırız.
Sis basıyor yine.
Sis basmadan acele edip, bir şeyler bulsak iyi olacak.
Yukarı mı tırmanıyoruz?
İstemiyorsan gelmek zorunda falan değilsin.
- Ne oldu? - Su.
Suyun sesini duymadığını söyleme sakın.
Su!
Hey gelin, su var burada.
Su! Su!
Bu taşlar, bu ada ıssız değil. Birileri elleriyle döşemiş bunları.
Artık geri dönmemiz gerekmiyor mu?
Bu yolu birileri döşemiş gibi.
Adanın diğer yanına göz atalım artık.
Orada yerleşim buluruz belki.
Şimdi de oraya mı tırmanacağız yani?
Dikkat et, uçurumun hemen başındayız.
Şuraya bakın!
Bir gemi!
Tamam şuradan aşağı inelim.
- Hey! Hey! Hey! - Bekleyin.
Bu sadece bir gemi enkazı.
Yelkenlere bakın, hepsi çürümüş.
Muhtemelen kıyıya vuralı 1 yıl olmuş diyebilirim.
Yine de göz atsak fena olmaz.
Belki hala birileri yaşıyordur.
Haydi bir bakalım...
Tam bir enkaz!
Bulsak bulsak anca çürümüş cesetler buluruz burada.
Söyleme öyle.
Ben burada beklerim, ölmeden önce tüm yiyecek stoklarını bitirmiş olmalılar.
Yoshida!
Kızlar siz bekleyin, bir göz atıp geleceğiz.
Gidelim!
O kadar da berbat değil, bu güvertede takılabiliriz bir süre.
- Ne oldu? - Basamaklar kaygan, yosun tutmuş.
Kimseler yok burada.
Ceset falan yok.
Ne biçim yosun bu böyle?
Bu da nesi?
Neyin var senin?
Burada yemeğin zerresi yok.
Gidip ne yapıyorlar bakmak istiyorum, burada böyle bekleyemem artık.
Bir su arıtma pompası.
Bir Geiger Sayacı.
Araştırma gemisi olmalı.
Bu kabindeki yosunun rengi farklı.
Şuna bak, gözleri yok!
Radyasyon sonucu mutasyona uğrayan bir denek.
Belki de nükleer patlama sonrasındaki mutasyon üstünde çalışıyorlardı.
Merak ettiğim bu rafların neden yosun bağlamamış olduğu.
Belki dezenfekte edilmişlerdir.
Bu alkol lambası da temiz, kimyasal madde kullanarak çoğalmayı durdurmuşlar gibi.
Bu fenik asit.
Etrafı bunla ovup temizleyebilirsek, burada pekala yaşayabiliriz.
Şurada ne var?
Bunlar dev mantarlar!
Matango, bir tür mantar kültürü.
Adada yeni bir mantar kültürü keşfedilmiş anlaşılan.
- Yenilebilirse çok şanslıyız. - Öyle bir şey yazmıyor burada.
Aynalara ne olmuş anlamadım, hepsini ortadan kaldırmışlar sanki.
Hey, gidelim artık.
Bu kaptan köşkü.
Ne oldu?
Ne var?
Uzak dur!
Burası kaptan köşkü.
Belki seyir defteri içerde bir yerlerdedir.
Yokoyama. Yokoyama.
Yiyecek buldun demek ha!
Kim var orada...
Bana öyle bakıp durma!
Yiyecek bulduk ve ilk bulan, yemeği yumulur.
Tek bulabildiğimiz bu seyir defteri.
Geminin hangi ülkeye ait olduğunu belirlememiz mümkün değil.
Bence gizli bir görev için gelmiş.
Tüm alet edevat farklı zaten.
Bir tür komünist devlet falan olabilir, Japonya da olabilir tabii.
Gizli araştırma ha?
Bir tür nükleer araştırma ile alakalı olmalı.
Sıradan bir araştırma gemisi olmadığı kesin.
Ne halt yiyeceğimize karar versek iyi olacak.
Tamam, Kasai'yi de sorsak iyi olur.
Yeteri kadar egosunu tatmin etmiştir herhalde, ne dersin?
Odama teşrifinin sebebi ne?
Hey, Kasai.
Erzağımız bize bir hafta anca yeter.
Odaya kapanıp vakit geçirecek zaman değil.
Ne yapmamı bekliyorsun peki?
Bir ya da 2 ay, burada yaşayabilmek için bir plan yapmalıyız.
Oturup bunu enine boyuna konuşmamız gerekir diye düşündük.
Yani sence burada vakit mi öldürüyorum?
Tüfeğin içine temizliyordum, gerektiğinde hazır olmalı.
Avlanmamız için yardımcı olabilir.
Bu tüfek hayatta kalmamıza yardım edebilir.
Millet, sorun ne? Haydi işi koyulalım.
Seyir defterine göre bu ada ıssızmış.
Yiyecek bulmak oldukça zormuş ve bu onları müşkül durumda bırakmış.
Buradan gidene kadar, yemek yememiz gerekiyor.
Konserveler bizi anca 1 hafta idare eder, o yüzden elimizi çabuk tutalım.
Balık, yosun, kaplumbağa yumurtası...
...artık ne bulursak ve buna yılan ve kertenkele de dahil.
Nasılsa mantarlara dokunamıyoruz.
- Yani sence zehirli mi? - Bunu henüz bilemiyoruz.
Görünen o ki, bir tür madde sinir sistemlerine zarar vermiş.
Kayıtlarda öyle yazıyor gibi, ama sanırım beteri var.
Ufak bir ihtimal de olsa, daha fazla yiyecek stok yapmak için...
...gemiyi terkedip gitmiş olabilirler.
Tek emin olduğumuz seyir defterinde: "Her gün birçok insan...
...yeterli besin toplayabilmek için adaya çıkıyor" yazdığı.
...ve hiçbiri de geri dönememiş. Belki de mantarlar yüzünden falandı.
Neredeyse adanın her yanını kaplamış durumdular.
Gemiyi adanın diğer tarafına doğru götürebilirsek...
...belki tamir falan edebiliriz.
Ada her zaman sisle kaplı.
Buralardan başka bir gemi geçse bile, bizi görme şansı çok az.
O yüzden bu gemiyi tamir etmemiz lazım.
Bu enkazı mı...özür dilerim ben yokum.
Ufaktan elden geçmesi lazım o kadar.
Ben bu işte yokum dedim.
Neredeyse ekvatorda gibiyiz...
...yani Japonya'dan çok uzağız, tamir etsek ne olacak ki?
Evet çok uzağız Japonya'dan ama, tamir edip, açılırsak kurtulabiliriz.
Gemideyken, kaptan olan sendin ve emirleri sen verirdin...
...ben de itaat ederdim.
...ama bu bir gemi değil, sadece kafamızı soktuğumuz bir enkaz yığını.
Yoshida!
Artık siz ikiniz kafanıza göre hareket etmezseniz iyi olacak.
Sen kimsin, bizi yargılıyorsun?
Daha iyi bir fikrin varsa, söyle biz de bilelim bari!
Tartışmayı bırakalım.
Kafa kafaya verip, buradan hep birlikte kurtulacağız.
Kızlar su getirir, sen de istersen tüfeğinle ava falan çıkarsın.
Eli iş tutmayan olacak olursa...
...o da gidip tepede yardım için ateş yakar.
Tamamdır.
Bakıyorum da, yine o muhteşem yazılarını getirmişsin.
Böylesine yoğun çalışmadığım için çok şanslıyım.
Düşüncelerimi yansıtan insanlarla çalışırım.
Ama kabiliyetleri yoksa olmaz.
Kabiliyet ödünç almanın bir mahsuru yoktur.
Bunun için hem zeka, hem maharet gerekir.
Haklısın.
Uygarlıklar, ödünç alarak ilerleme kaydettiler.
Her nesil bir fikir alıp, onu geliştirir.
Yazarlar da aynısını yapmıyor mu zaten?
Masanız şurada efendim.
O da bizle gelmeye karar verdi.
Birlikte gelmeyi çok isterim.
Onca zamandır yürüyüp duruyoruz, hiçbir şey bulamadık.
Gemideki tüm aynalar kayıp değil miydi?
Buraya getirip kırmalarının nedenini çok merak ediyorum.
Bir sebebi olmalı.
Neden uzaklaştı, bizi gördü mi ki?
Hayır, sanki adaya yaklaşmaya çekindi.
Bu hiç iyi değil. Kuş avlamayı unutabiliriz!
Sakuda!
Bak!
Bu ada, gemi enkazı ile dolu.
Belki de akıntıdandır.
Belki de akıntı sürüklüyor ve kayalara toslayıp parçalanıyorlar.
Budala!
Bana budala diyemezsin, sana yardım etmeye geldim buraya.
Gidelim.
Mantarlar.
Açlıktan ölüyorum ve bir kez şansımı denemek isterim.
Bak...
Her yer bunlarla dolu.
Bir şey gördüğüme kesin eminim.
Hayal mı gördük yani?
Burada hiç kimseler yok.
Kimse var mı?
Ne var?
Biri camdan bakıyor.
Kim o?
Burada hiçbir erkeğe güven olmaz.
Biri girmeye çalışırsa bu icabını görür.
- Ne oldu? - Pili bitiyor galiba.
Kim var orada?
Sen de duydun mu?
Yokoyama.
- Sen miydin? - Ne diyorsun?
- Biraz evvelki sen miydin? - Tuvalete gitmek için izin mi alacaktım?
- Kim var orada? - Biziz.
Öyle mi?
Birileri var sanki güvertede.
Kasai olabilir mi acaba?
Uzak dur, uzak dur benden!
Kasai ne oldu, sorun ne, ne oldu?
Gidelim.
Yokoyama! Yoshida! Uyanın!
Neyiniz var be sizin?
Tokyo'dayken gelmek için yanıp tutuşuyordunuz.
Ama burada hepiniz şapşal gibi davranıyorsunuz...
...kafanızda hortlaklar canlandırıp, adanın lanetli olduğunu söylüyorsunuz.
Bunun bir sebebi olmalı ve ben de bu sebebi adım gibi biliyorum.
Sebebi bu kızlar.
Devamlı kafanızın içindeler ve onları çıkartamıyorsunuz kafanızdan.
İşte her şeyin sebebi bu.
Buna ben de dahilim aslında, kafayı yiyorum.
Bu gece seninle biraz eğlenmeyi düşünüyorum.
Sizler, böyle davranmasına izin mi vereceksiniz?
Kimsenin şeyinde olacağını pek sanmam.
Seni aşağı...
- Gebertirim seni. - Gelsene.
- Kes şunu. - Haydi.
Artık yeter.
Ufak bir detay daha var...
...hanımefendi neden acaba sevgili yazarımızla ormanda hep başbaşa takılıyor.
Sanırım sudan başka şeyler de bulmuşlar orada.
Benim kimle olduğumu nereden biliyorsun be?
Şuna da bakın hele, inkar da etmiyor.
Mami'yi iyi tanırım ben.
Bana anlatmanıza hiç gerek yok.
Bu doğru, benim bir tek isteğim var.
O da Avrupa'ya gitmek, sen değilsin.
- Seni daima itici bulurum zaten. - İtici mi?
Kesin şunu!
Yokoyama, bir hortlak gördüğümüze emin misin?
- Sence? - Gel benimle.
Yoshida, sen de...
Sanırım bu bir hayal ürünü.
Birbirimizle didişmeyi bırakalım.
Acil yiyecek bulup, gemiyi tamir etmemiz lazım, ki buradan bir an evvel gidelim.
Tüm söyleyebileceğin bu mu yani?
Elinde bir tüfekle dolanıp duruyor, sonra da bize verdiği sadece nasihat.
- Kes be! - Kes mi, hayır devam ediyorum.
Etrafta bitki örtüsü var, en azından köklerini yiyerek beslenebiliriz.
Bitkilerin kökleriyle beslenebiliriz.
Kimsenin aklına gelmedi bu yahu?
Bize ne getirdiniz yemek için?
Sen!
Tokyo'da para kazanmak için saksıyı iyi çalışıyordun...
...ama burada pek bir halta yaramıyor galiba.
Burada yemek yemek istiyorsan, çalışman gerek anladın mı!
Sen...
Profesör, yazarımız...
...dışarı çıkıp yemek aramanız lazım, yağmur çamur demeden.
Gökten kendi kendine yağmasını mı bekliyorsunuz be!
Yağmur yağması dışarı çıkmamıza engel değil, değil mi?
Yüzerken ıslandığınız umurunuzda değil, yağmur yağarken neden olsun ki?
Akiko... Akiko!
Akiko... ben annen!
Benden bu kadar.
Gemiyi tamir etsek bile, yiyeceksiz hiçbir yere yol alamayız.
Gidip biraz etrafa bakınayım.
- Neye bakıyorsun sen öyle? - Ne yapıyorsun?
Ne yapıyora benziyorum.
Ertesi akşam kim yemek çalacak diye, merak ediyorum sadece.
Herhalde hortlağın teki anahtarla ambara girip tıkınıyor.
Şu mesele mi, malum kişi çalmıştır herhalde.
Hınzır seni!
Tamtakır konserve kutularını yerini gösterip...
...hortlakların üstüne atmak!
Senin yaptığını uzun zamandır biliyoruz...
...o yüzden bir sonrakinde çalmadığına dair kanıtın olmayacak.
İnsanları yönlendirmekte bayağı başarılısın...
...ama adımlarına dikkat et, ensendeyim.
- Ne halt yiyorsun? - Korkma!
Şu herkesin gördüğü yaratığı gidip avlayacağım.
Yoshida bunu yapamazsın.
İnsan olduğuna bile emin değiliz.
Gemiden kurtulmuş bir kazazede olabilir.
Umarım laflayabileceğim biridir.
Neler söyleyeceğini açıkçası çok merak ediyorum.
Kafayı üşütmüş birinin oldukça garip fikirleri olabilir.
Kendi gerçeği, bizim gerçeğimizden çok farklı olabilir...
...ve elbette neyle beslendiği de.
Yoshida!
Bugün o kadar çalıştık ama verim alamadık.
Ama en azından elimizden geleni yaptık.
Haklısın.
Sakuda!
Girmeden önce kapıya vur.
Bu bende kalacak.
Sana güvenmiyoruz, bundan sonra tüm gece yanımızda uyuyacaksın.
Ben ancak yalnız uyuyabilirim.
...ve herkes gibi de çalışacaksın ayrıca.
Seni pislik...
Kardeşin hastayken acaba ona kim yardım etti?
Seni kampüse sokup orada sana kim iş verdi!
Bu doğru.
Dostum olduğunu düşünmüştüm, ama sonra beni kullandığını anladım.
Şahane!
Ya bunlar nasıl?
Nerede buldun o yumurtaları?
Kaplumbağa yumurtası, herkes 2 tane. Toplam 14 tane var.
Yine mi eli boş döndün sen!
Umurumda değil, tıka basa doydum.
Yoksa o mantarlardan mı yedin sen?
Şey aslında...
Benim için hiçbir şey hazırlamayın.
- Tamam her birine 10.000 yen veririm. - Bu yetmez.
Daha dün 5000 dememiş miydin?
Bir süreliğine yumurtamız olamayacak.
200.000 yen tamam mı?
Bu bir tür kumar!
Acaba bunlar bana yar olacak mı, çok merak ediyorum.
Buradan kurtulmak için elimden geleni yapacağım...
...herkesi öldürmek pahasına hem de.
Demek sen ha...
Pislik, piçkurusu seni!
- Geberteceğim seni. - Gel bakalım.
Sakuda!
Dur, kes şunu!
- Dur dedim. - Yoshida!
Kes dedim be!
Sevişiyorlardı.
Ne o kıskandın mı yoksa?
Başbaşaydılar ve konuşmamış mıydık...
Bun hakkın yok senin.
Hepsi beni istiyor.
Hepinizi geberteceğim.
Delirmiş.
Mantarlardan yedim, öğrendiniz işte.
Çok uzun zaman önce Meksikalıların, sezgileri güçlensin...
...dirayetli olsunlar diye, mantar yediklerini okumuştum.
Kımıldama!
Japon tarihi, gülümseten mantarlardan bahseder...
...ben de o tarihin bir parçasıyım.
İnsanlar toplanıp, dağlarda büyük bir keyifle dans edermiş...
...ve Tanrılarla temas kurarlarmış.
Matango size göre, insanoğlunun özünden uzaklaşması demek.
Bu bana uyar.
Çünkü eğer seni gebertirsem bu cinayet sayılmayacak.
Anlıyorum, ne dersen yapacağız, delice bir şey yapma.
Yapacağım...
Gerçek şu ki...
...Akiko'yu Mami'den daha çok seviyorum.
Hepinizi ortadan kaldırdıktan sonra...
Bırak be!
Kalk ayağa!
Yürü!
Ne oldu?
Gir içeri!
Tut!
- Ne oldu? - Artık bizle beraber kalıyorsun.
Sakuda!
Fena görünmüyor.
Elinden bir sürü tekne geçti senin.
- Bitmedi mi daha? - Yardım etsene sen.
Elbette, nasıl istersen.
Konuşmamız lazım biraz senle.
Bir planın falan var mı, yani durumu biliyorsun.
- Beni dinliyor musun. - Evet.
Sadece 24 konserve kaldı. Başka yok.
Ama 2 kişi için, 10 gün daha yeter.
Sadece sen ve ben, ne dersin?
Biraz daha patates ve yosun, haftalarca bize gider.
Belki bir gemi falan bizi bulana ya da, biz başka bir ada bulana kadar diyorum.
Yeteri kadar su da var, ikimize en az 3 hafta, hatta daha fazla yeter.
- Defol. - Anlaşıldı.
Bozulmaya yüz tutmuş toplumlardaki dirayet gösteremeyen halkalar...
...ancak en müşkül şartlar altında hayatta kalmaya çalışırken ortaya çıkar.
Bizi buraya felaketler getirdi, ve hepimiz felaket davranıyoruz.
Davranışlarımızı değiştirebilmenin bir yolu olsa keşke!
Ortalığın içine etmişler.
Kasai ne oldu?
Sakuda, tüm yiyeceklerine ne varsa hepsini çaldı.
Lanet olsun.
Lanet olsun, gitmiş.
Buradan kurtulmaya değmediğimize kanaat getirmiş herhalde.
Artık hiçbir önemi yok...
...zaten kimseyi pek umursamıyordu.
Artık sıra bende. Mami kızı buraya getir.
- Pislik! - Hayır, bırakın beni!
İkinizi de geberteceğim.
Güverteye doğru yürüyün ve sakın aptalca bir şey yapmayın.
Hocam.
Zaten romanlarda yazdığım şeyin aslını hep merak etmişimdir.
Yokoyama!
Defolup git buradan!
- Kasai. - Sen de!
Lütfen, yalvarıyorum sana.
Onu istiyordun, git onunla.
Romanlarında eminim böyle bir halt olmamıştır.
Kes şunu!
Neredeyse bir haftadır yağmur hiç durmadı.
Ama yağmalı, tam mevsimi.
Haklıysan, burada pek fazla tutunamayız.
Bildiğin gidebileceğimiz başka bir yer yok mu?
Sığınacak bir yer bulmamız lazım, belki bir mağara falan buluruz.
Morai...
Ben bitiğim, beni saymayın.
Kasai, ne hissettiğini biliyorum, ama pes edemeyiz.
Bir şeyler yapmazsak, nasıl hayatta kalabiliriz?
Üstüne gitme!
Keşke zamanında beni öldürseydin.
Kendimi öldürecek cesaretim dahi yok.
Böyle şeyler konuşma.
Neyse, bugün istirahat et!
Bir yer bulup gidene kadar, rahatına bak.
Hepimiz güçlüyüz ve hayatta kalacağız, sen de güçlü ol.
Gidelim.
Mami!
Hala hayattasın, bunu nasıl başardın?
Ayrıldığımdan beridir hiç açlık çekmedim.
Mami, yardım et. Yalvarıyorum sana.
Uzun zamandır bu anı bekliyordum, senin böyle yalvarışını görmeyi.
Artık çaresiz kalıp, birine muhtaç olmanın ne demek olduğunu biliyorsun.
Yardım edeceğim, benimle gel.
Sağanak yağan yağmurun her bir damlası...
...mantarları büyütüp daha güçlü yapıyor.
- Yemek nerede? - Az kaldı.
Beni takip et.
Çok lezzetli, çok daha önce tadına bakmalıydık.
Sanırım mantar yediğinde, bir süre sonra mantara dönüştüğünü söylemeyi unuttum.
Gemideki aynalar o yüzden ortadan kaldırılmıştı.
Bir tane yediğinde, asla durduramıyorsun kendini.
Yoshida!
Kasai!
Gitmiş.
Hocam!
Henüz bitmedi! Bitmedi!
Sakuda!
Masoko Kasai, Kenji Morai, Etsuro Yoshida...
Senzo Yokoyama, Mami Sekimuchi, Akiko Soma...
Gemimiz bu ıssız adada karaya oturdu.
Yardım aramaya çıkmıştım...
...ama başaramadık ve herkes öldü.
Kaptan Aoyuki Sakuda.
Kahretsin.
Bir yat buldum.
Yat mı, Sakuda geri mi döndü?
Sakuda ölmüş, yat da buraya sürüklenmiş.
Yani adadan kimse kurtulamıyor demek bu, değil mi?
- Bu sabah bir tek bunu mu bulabildin? - Hiçbir şey bulamadım.
- Şu mantarlardan yiyebiliriz. - Mantara mı dönüşmek istiyorsun sen.
Ama...
- Mami ve Kasai öyle... - Budala!
Zaten yarı insan, yarı mantar gibiler.
Haklısın.
Madem bu adadan kurtulamıyoruz, hiç değilse o şekilde hayatta kalırız...
- Henüz vazgeçmedim. - Hocam, dayanamıyorum artık.
Senin gibi davranamıyorum. Yapamıyorum, yapamıyorum artık.
Keşke ölseydik.
Akiko, mantar haline gelmeyeceğiz biz.
Hocam!
Başaracağız tamam mı?
Tüm gün arayıp yiyecek bulacağız...
...taşıyabileceğimiz kadarını taşıyıp, bu adadan gideceğiz.
Hocam!
Akiko...
Hocam!
Akiko neredesin?
- Hocam. - Akiko!
- Akiko. - Hocam.
Çok lezzetli, biliyor musun?
Aptal, gidelim hemen.
Hocam!
Sonra gece oldu ve sonra sabah...
...ve geceler ardı sıra takip etti.
Ne zaman kurtarıldığımı hatırlayamıyorum bile.
Ama sanırım şimdi pişmanım.
Akiko'yu gerçekten sevmiş olsaydım...
...yediği mantarlardan yer, onun gibi olup, onla yaşardım.
En azından aynı kaderi paylaşırdık.
Haksız mıyım?
Gerçekten yaşamak isteseydim...
...bu kadar salak olmazdım ve yerdim bir tane.
Ne kadar acı, ne kadar ızdırap verirse versin...
...ve ne pahasına olursa, onlarla geçinip giderdim.
Şimdi insan arasına nasıl çıkabilirim ki?
Ne kadar kısmetlisin ki, bulundun ve yuvana geri döndün.
Öyle mi dersiniz?
Tokyo'un, o ıssız adadan farkı ne ki?
Şehirde yaşayanlar çok daha insafsız, değiller mi?
Hepsi aynı.
Adada çok daha mutluydum ben.
Çevirmen: sarveniko